Selecteer een pagina

“Waarom hoor ik dit niet van de arts?”

Dat waren mijn woorden op het moment dat ik besefte dat mijn schildklieraandoening niet door een schildklierprobleem is ontstaan maar door een verstoorde werking van de bijnieren. Het functioneren van de bijnieren raakt verstoord door een overbelast zenuwstelsel.

Als voorbereiding op de opleiding Hormoonfactor Trainer van Ralph Moorman las ik zijn blogs. Bij het lezen van de blog over bijnieruitputting vielen bij mij de kwartjes op de plek. Mijn mond viel letterlijk open van verbazing en dat was het moment dat ik mij afvroeg: “Waarom hoor ik dit niet van de arts?” Op dat moment ook ging het vuurtje aan bij mij. “Dit moeten mensen weten!” dacht ik. Tijdens de opleiding zelf ging het vuurtje nog meer branden. Ik werd bewust van de misleiding van de voedingsindustrie maar ook hoe prachtig, simpel én complex onze lichaamsprocessen zijn.

Epigenetica

In theorie is het duidelijk maar in de praktijk komt er meer bij kijken. Het zijn de persoonlijke, verschillende factoren in iemands leven die invloed hebben op de werking van en het ontstaan van eventuele storingen in de lichaamsprocessen, waardoor bepaalde aandoeningen en ziekten kunnen ontstaan. Inmiddels weten we dat we voor ongeveer 95% zelf invloed kunnen uitoefenen op onze gezondheid (epigenetica) en dat ongeveer 5% genetisch is bepaald. Omdat ik wel van een uitdaging houd en problemen als uitdagingen zie om het anders te doen, werd ik hier heel enthousiast. Ik besloot mijzelf eigenaar te gaan voelen van mijn gezondheid. Een hormoonrebel!

Hormoonfactor

Ik ging eten volgens de hormoonfactor om mijn hormoonhuishouding nog meer in balans te brengen. En hopelijk ook om op den duur minder afhankelijk te zijn van medicatie. Toen mijn lichaam destijds een allergische reactie kreeg van de medicatie voor de veel te snel werkende schildklier, heb ik radioactieve jodium gekregen. De endocrinoloog vertelde dat dit de enige optie nog was. ‘What did I know?!’ En die beste man deed zijn werk hoor, maar met alles wat ik nu inmiddels al wat jaren weet, zou ik nooit de radioactieve jodium hebben genomen.

Van overleven naar leven

En toch met mijn gezonde leefstijl raakte ik burned out. Ik at gezond, had voldoende beweging, deed leuke dingen, ook waren er wel dingen die ik niet leuk vond. Ik dacht dat ik goed voor mezelf zorgde. Wat ik echter nog niet had geleerd, was goed naar mijn lichaam te luisteren. Ik dacht altijd behoorlijk stressbestendig te zijn. Iemand zei mij ook eens “jij bent zo sterk met alles wat je meemaakt”. Nu weet ik dat het rechtop blijven staan in de stormen in mijn leven een standje overleving is geweest. Uit mijn lichaam in mijn hoofd en blijven gaan met die banaan. Overleven in plaats van leven.

Met andere woorden mijn mentale en emotionele gezondheid was verre van optimaal. Vandaar dat ik ook zeg: “Je kunt nog zo gezond eten en bewegen maar wanneer je je niet bewust bent van je stress en hoe daar mee om te gaan, maakt dit allemaal niet uit. Het is wel zo dat gezond eten en bewegen een gunstige invloed heeft op je mentale gesteldheid maar alleen daarmee red je het bij lange na niet. Daarvoor mag je echt in je zelf, in je lichaam gaan duiken. Wordt vervolgd……🦋